خدمتگزاران هیئت مکتب محمدی(ص) قدیمی‌ترین هیئت محله نازی‌آباد، از حال خوبشان می‌گویند

این نوکری افتخار ماست

این نوکری افتخار ماست

زینب زینال‌زاده‌- هیئت مکتب محمدی(ص) یکی از هیئت‌های قدیمی است که ۳۰ سال پیش توسط عزاداران و سینه‌زنان آذربایجانی در نازی‌آباد تأسیس شده و این روزها علاوه بر پیشکسوتان، جوانان هم میدان‌دار آن هستند. اعضای این هیئت خودشان را خدمتگزار ائمه اطهار(ع) می‌دانند و عاشقانه به سیاهپوشان عزای حسینی خدمت می‌کنند. یکی استکان‌ها را می‌شوید. دیگری کفش‌ها را جفت می‌کند. پیر مرد چایی دم می‌کند و نوجوانی هم مشغول مرتب کردن کتاب‌های دعا است. همه در این هیئت خودشان را با افتخار، نوکر ائمه اطهار(ع) می‌دانند و معتقدند خدمتگزاری در این دستگاه حالشان را خوب می‌کند.

۸ سال شستن دیگ‌ها برای ادای نذر
24 سال دارد و نامش «مصطفی رهبری» است. 8 سال پیش از طریق دوستانش با هیئت مکتب محمدی(ص) آشنا می‌شود و به خاطر نذری که داشته هر سال در مناسبت‌های مختلف به‌ویژه تاسوعا و عاشورا دیگ‌های نذری هیئت را می‌شوید. او درباره نذرش صحبت نمی‌کند، اما می‌گوید: «بعد از تمام شدن مراسم عزاداری و پخش کردن نذری‌ها، دیگ‌ها را در گوشه‌ای روی هم می‌چینیم و آستین‌ها را بالا می‌زنیم و مشغول شستن می‌شویم. این کار لذت وصف‌ناپذیری دارد و دلم می‌خواهد تا آخرین لحظه عمرم لیاقت انجام این کار را داشته باشم.» او به تمایل اهالی برای شستن دیگ‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: «تاسوعا و عاشورا خیلی از اهالی درخواست می‌کنند در شست‌وشوی دیگ‌ها مشارکت کنند. این نشان می‌دهد خدمتگزاری در دستگاه امام حسین(ع) لیاقت می‌خواهد. با دیدن این صحنه‌ها خدا را هزاران بار شکر می‌کنم که لباس نوکری امام حسین(ع) را به تنم کرده است.» او از بیماران در بستر هم یاد می‌کند و می‌گوید: «سلامتی بهترین و ارزشمندترین نعمتی است که خداوند داده و باید شکرگزار آن باشیم. بیماران زیادی هستند که در بسترند و نمی‌توانند در مراسم عزاداری شرکت کنند. موقع شستن دیگ‌ها یادی از آنها می‌کنیم و برای سلامتی‌شان دست به آسمان برمی‌داریم.» رهبری به صرفه‌جویی هم اشاره می‌کند و می‌گوید: «رعایت صرفه‌جویی یک اصل است که باید در همه جا رعایت کنیم. ما در دیگ شویی این اصل را مد نظر قرار می‌دهیم و از حداقل آب و مواد شوینده استفاده می‌کنیم.»

به توصیه پدرم، 30 سال است کفش عزاداران را جفت می‌کنم
«ابراهیم چشم گریان» 58 سال دارد و از سال 1367همراه پدرش به هیئت مکتب محمدی(ص) می‌آید و از همان سال عضو فعال هیئت می‌شود. او ماجرای حضور در هیئت مکتب محمدی(ص) را این‌طور تعریف می‌کند: «20 سال داشتم که همراه با مرحوم پدرم به این هیئت آمدم. او سماور‌ساز بود و به واسطه کارش مسئول آبدارخانه هیئت بود. من کنار دستش می‌ایستادم و در پخش چایی کمک می‌کردم.» به گفته وی، پدرش حاج «اصغر چشم گریان» از بانیان هیئت بود و بعدها به توصیه او کفشدار هیئت می‌شود. چشم گریان می‌گوید: «نوجوانان و جوانان علاقه زیادی به پخش کردن چایی داشتند. وقتی پدرم دید تعداد کارکنان آبدارخانه زیاد است دست مرا گرفت و کنار در هیئت برد و کفش‌ها را نشانم دادم و گفت: «از امروز جفت کردن کفش‌ها به عهده توست.» از آن روز حدود 30 سال می‌گذرد و افتخار می‌کنم، کفش جفت کن مهمانان حسینی هستم.»این خادم امام حسین(ع) عاشق کارش است و می‌گوید: «هر روز برای برپایی مراسم هیئت لحظه‌شماری می‌کنم تا بیایم و جلو در بنشینم و کفش‌ها را جفت کنم و کنار هم بگذارم. عاشق این کار هستم و انجام آن باعث آرامش قلبم می‌شود.» چشم گریان معتقد است، جوانان باید پا پیش بگذارند و چنین وظایفی را به عهده بگیرند. او می‌گوید: «امیدوارم خداوند لیاقت و سعادتی نصیبم کند تا زمانی که نفس می‌کشم در این راه خدمت کنم، اما سن و سالی از من گذشته و باید جوانان بیایند و این کارها را به عهده بگیرند.» او از زمانی که وارد هیئت می‌شود تا وقتی که آنجا را ترک کند، برای حاجتمندان دعا می‌کند. چشم گریان می‌گوید: «دعا در حق دیگران باعث می‌شود خداوند حاجت خودمان را زودتر بدهد. به همین دلیل هیچ‌وقت برای خودم دعا نمی‌کنم بلکه ملتمسین دعا را یاد می‌کنم.»

کاری که از حاج اصغر برایم به یادگار ماند
«جبرائیل امیری‌پور» 66 سال دارد. آشنایی او با هیئت مکتب محمدی(ص) به سال‌های خیلی دور بر می‌گردد. امیری‌پور می‌گوید: «7 سال داشتم که مادرم برایم زنجیر کوچکی خرید و به هیئت محل برد. آن وقت‌ها مدرسه یاخچی‌آباد زندگی می‌کردیم. وقتی دسته عزاداری به راه می‌افتاد، مرا انتهای دسته می‌برد و کنار زنجیرزنان قرار می‌داد و از دور مواظبم بود. سال‌ها گذشت تا اینکه سال 1369 با هیئت مکتب محمدی(ص) آشنا شدم. از وقتی به این هیئت آمدم، سینی چایی به دست گرفتم و از عزاداران پذیرایی کردم. خدا رحمت کند حاج «اصغر لیقوانی» را که مسئول آبدارخانه و دم کردن چای بود. کم‌کم فوت و فن این کار را به من یاد داد و بعد از فوتش من عهده‌دار آبدارخانه هیئت شدم.» او با ریختن هر استکان چایی، ذکر یاالله می‌گوید: «شستن درست استکان‌ها و دم کردن چایی خوب و معطر مهم‌ترین کاری است که از استادم لیقوانی آموخته‌ام و همیشه سعی کردم با رعایت این اصول، خدمتگزار خوبی برای عاشقان امام حسین(ع) باشم.» خادم هیئت مکتب محمدی(ص) مدتی پیش به دلیل بیماری قلبی تحت جراحی قرار می‌گیرد و پزشکش استراحت مطلق به او می‌دهد. امیری‌پور اما با شروع ماه محرم خودش را به هیئت می‌رساند و سماور را روشن می‌کند و چایی خوش طعم به دست عزاداران می‌دهد. او می‌گوید: «دلم می‌خواهد تا وقتی که زنده هستم در دستگاه امام حسین(ع) خدمت کنم و امیدوارم خدا در این کار یاری‌ام کند.»

جوانان میراث‌دار هیئت هستند
«محمد صادق راحت حق» از پیشکسوتان و قدیمی‌های هیئت مکتب محمدی (ص) است. 63 سال دارد و از همان ابتدا همراه حاج «اصغر چشم گریان» و حاج «اصغر لیقوانی» اقدام به تشکیل این هیئت می‌کند. راحت حق با ابراز دلتنگی از دوستان سفرکرده‌اش می‌گوید: «خدا رحمت کند، خیلی از عزیزان در برپایی این هیئت تلاش کردند که امروز بین ما  نیستند. در برنامه‌ها و مراسم‌های مختلف ابتدا یادی از رفتگان می‌کنیم تا نشان دهیم قدردان زحمات آنها هستیم.» به گفته او این هیئت روزهای جمعه برنامه دارد و در ایام محرم و صفر هم مراسم سوگواری در آن برگزار می‌شود. راحت‌حق می‌گوید: «تمام روزهای محرم و صفر برنامه تلاوت قرآن، قرائت زیارت عاشورا، سخنرانی و مداحی داریم. 28 صفر همه اعضای هیئت به مشهد مقدس می‌رویم و در جوار ملکوتی امام رضا(ع) سوگواری می‌کنیم.» او معتقد است باید جوانان مدیریت هیئت را به دست بگیرند: «سن و سالی از من و ریش‌سفیدان هیئت گذشته است و مانند گذشته توانایی انجام برخی از کارها را نداریم. بنابراین جوانان باید میراث‌دار هیئت شوند و مدیریت آن را به دست بگیرند.» او معتقد است طی سال‌های گذشته جوانان زیادی در این هیئت اصول کار را یاد گرفته و به خوبی می‌توانند امور را انجام بدهند.

منبع: همشهری محله

برچسب ها:
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
نظر شما:
لطفا مقدار عبارت
را در باکس روبرو وارد کنید:
کد خبر: 29837
منطقه شانزده
سرویس: ندارد
زمان مخابره: دوشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۶ - ۰۸:۴۱:۳۱
تهران سما
همشهری آنلاین
سامسونگ
راهنما
بانک ملت
جاباما
الو پیک
بچه های آسمان

چند رسانه ای

راهنمای محله