دختران دروازه غار سد کنکور را پشت سر گذاشتند

درس خواندن چـراغ راه ماست

 درس خواندن چـراغ راه ماست

مرضیه موسوی- «من نخستین نفر در کل خانواده و فامیل و همسایه بودم که در کنکور رتبه آوردم.» «وحیده امامی» ۱۹ ساله ساکن محله دروازه غار این را می‌گوید. رتبه هزار و ۵۰۰ رشته انسانی امسال متعلق به وحیده بود. او می‌گوید: «اطرافیان و خانواده‌ام آنقدر از فضای کنکور و درس خواندن دور بودند که وقتی به آنها رتبه‌ام را می‌گفتم باید توضیح می‌دادم این عدد در کنکور سراسری یعنی چه و اصلاً کنکور به چه دردی می‌خورد. قبل از من کسی در بین خانواده و کسانی که می‌شناختیم درس خواندن و کنکور را جدی نگرفته بود. حتی پدر و مادرم.» حالا که مادرش فهمیده او برای به دست آوردن این رتبه چه تلاشی کرده و برای آینده‌اش چه برنامه‌هایی دارد به او افتخار می‌کند. او و دوستش «مهسا لطفی» که رتبه ۴هزار کنکور سراسری را از آن خود کرده یک سال است برای داشتن آینده بهتر غول مرحله اول یعنی کنکور را شکست داده‌اند.

به خاطر دست‌های پدرم
وحیده می‌گوید: «قبل از اینکه به اینجا بیاییم در کرج در خانه سرایداری یک باغ زندگی می‌کردیم. راه مدرسه دور بود و پدرم هر روز با موتور ما را به مدرسه می‌رساند. در تمام این سال‌ها به یاد دست‌های همیشه سرخ و سرد پدرم سعی کردم خوب درس بخوانم. با اینکه پدر و مادرم سواد ندارند اما مرا خیلی به درس خواندن تشویق می‌کردند.»سال گذشته بود که وحیده و دوستش، مهسا راهی مؤسسه معاک شدند تا بتوانند از امکانات این مؤسسه برای درس خواندن استفاده کنند. مهسا که رتبه 4هزار کنکور سراسری را کسب کرده است می‌گوید: «معدل من خیلی بالا نبود. ما می‌ترسیدیم مؤسسه ما را قبول نکند. قول دادیم که خوب درس بخوانیم و بعد از چند بار رفت‌وآمد اجازه پیدا کردیم که بعد از مدرسه اینجا درس بخوانیم و از معلم‌ها کمک بگیریم. از کل بچه‌های محله دروازه غار فقط من و وحیده بودیم که به اینجا می‌آمدیم. کسی در محله ما کنکور را جدی نمی‌گیرد. حتی در مدرسه‌ای که در آن درس می‌خواندیم معلم‌ها حرفی از کنکور و تست و درس خواندن نمی‌زدند. بچه‌های مدرسه سر به سرمان می‌گذاشتند که زیاد درس می‌خوانیم و تست می‌زنیم. ولی ما جو محله را می‌دیدیم و می‌گفتیم می‌خواهیم جور دیگری زندگی کنیم. اینجا در بیشتر خانواده‌ها دخترها زود ازدواج می‌کنند و بچه‌دار می‌شوند. بچه‌ها معمولاً در چهارراه‌ها کار می‌کنند. ما تصمیم گرفتیم راه دیگری در پیش بگیریم و درس خواندن چیزی بود که ما را به هدفمان می‌رساند.»

دنبال آینده‌ای بهتر می‌گردیم
«ظهر از مدرسه به مؤسسه می‌آمدیم. ناهار می‌خوردیم و طبق برنامه‌ریزی انجام شده درس‌ها را دوره می‌کردیم. تازه وقتی به اینجا آمدیم فهمیدیم درس خواندن برای کنکور روش خاص خود را دارد و با درس خواندن عادی فرق می‌کند. برنامه‌ریزی می‌خواهد. مربیان این مؤسسه خیلی به ما کمک کردند. به سؤالاتمان جواب می‌دادند و اشکالاتمان را برطرف و برایمان برنامه‌ریزی می‌کردند. درس خواندن برای کنکور خیلی سخت است. حواس آدم به همه جا پرت می‌شود. به‌خصوص برای ما که در خانه‌ای شلوغ زندگی می‌کنیم و کسی اهمیتی به درس خواندن ما نمی‌دهد. ولی من و مهسا یک سال از همه تفریحات و سرگرمی‌هایمان زدیم. یک روز برای اینکه بتوانم در خانه درس بخوانم به اتاقی رفتم که از آن به‌عنوان انبار استفاده می‌شد. اجاق کوچکی برای گرم کردن اتاق روشن کرده بودم. اتاق آنقدر سرد بود که لرز به استخوانم افتاده بود. یک ماه سرمای بدی خوردم. چنان سرفه می‌کردم که صدایم در تمام طبقات مؤسسه می‌پیچید.» وحیده این را می‌گوید و بزرگ‌ترین هدفش از تحمل این سختی‌ها را قبولی در دانشگاهی خوب اعلام می‌کند و داشتن آینده‌ای بهتر: «همین حالا هم در مهدکودکی نیمه وقت کار می‌کنم. بهترین گزینه‌ام برای دانشگاه رشته روان‌شناسی کودکان است.»

دانش‌آموزان دیروز، مربیان فردا
«مهسا و وحیده با وجود شرایط خاصی که داشتند در رقابتی موفق شدند که اغلب شرکت‌کنندگان آن از انواع حمایت‌های تحصیلی و خانوادگی برخوردار بودند. از این نظر رتبه این بچه‌ها برای ما ارزش خیلی زیادی دارد.» «محبوبه فروغی راد» کارشناس آموزش مؤسسه معاک این را می‌گوید و می‌افزاید: «معمولاً دانش‌آموزان کنکوری ما رتبه‌های خوبی به دست می‌آورند. دلیلش هم انگیزه بالایی است که برای تحصیل دارند. تعدادی از کسانی که به‌عنوان مربی در مقاطع پایین به ما کمک می‌کنند همین دانش‌آموزان قدیمی مؤسسه هستند که حالا دانشجو شده‌اند و به‌عنوان کار پاره وقت زمانی را در هفته به مؤسسه اختصاص می‌دهند.» این همان‌کاری است که وحیده و مهسا با اشتیاق از آن صحبت می‌کنند: «یکی از برنامه‌هایمان در سال آینده کمک به تحصیل بچه‌های محله دروازه غار و به‌خصوص بچه‌های مؤسسه معاک است.»


درس خواندن در اولویت است
مؤسسه خیریه حضرت علی اکبر(ع) یا همان مؤسسه «معاک» چند سالی است که تصمیم گرفته حمایت‌های خود از کودکان محله دروازه غار را به سمت و سوی فعالیت‌های فرهنگی و علمی ببرد. اینجا اولویت اول بچه‌ها درس خواندن است. مربیان و معلمان مؤسسه پاره وقت با دانش‌آموزان درس‌های هر روزه را دوره و بچه‌ها فرصت پیدا می‌کنند در فضایی آرام، بدون دغدغه و با آرامش تکالیفشان را انجام دهند و اگر در درسی دچار مشکل هستند از معلم‌ها کمک بگیرند.


دایره تحصیل در معاک
دانش‌آموزان در مؤسسه خیریه حضرت علی اکبر(ع) از دوره دبستان مورد حمایت قرار می‌گیرند. همین دانش‌آموزان وقتی بزرگ‌تر می‌شوند و به سن دبیرستان می‌رسند بخشی از وقت و انرژی خود را داوطلبانه در اختیار دانش‌آموزان کوچک‌تر قرار می‌دهند و به آنها کمک می‌کنند. این رسمی است که سال‌ها در این مؤسسه جا افتاده است.


جای خالی امکانات
هنر، ورزش، نقاشی و بازی، کتاب خواندن، رفتن به اردوهای جمعی بخشی از فعالیت‌هایی است که در مؤسسه معاک برای بچه‌های محله دروازه غار در نظر گرفته شده است؛ بچه‌های بااستعدادی که اغلب بدسرپرست یا بی‌سرپرست هستند یا شرایط خانوادگی خوبی ندارند و از طرفی امکانات چندانی هم در محله برای این بچه‌ها به چشم نمی‌خورد.

منبع: همشهری محله

برچسب ها:
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
نظر شما:
لطفا مقدار عبارت
را در باکس روبرو وارد کنید:
کد خبر: 29646
منطقه دوازده
سرویس: بچه محل
زمان مخابره: چهارشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۸:۵۳:۳۳
پربیننده ترین ها
پربحث ترین ها
تلگرام
محله
تهران سما
همشهری آنلاین
میراث اهل قلم
پایگاه اطلاع رسانی دولت
خبرگزاری دولت
فرارو
انتشارات کتاب مرجع
خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران
عصر ایران

چند رسانه ای

راهنمای محله