دیدار با نوجوان هم‌محله‌ای که از مسابقات جهانی ریاضی ویتنام قهرمانانه بازگشت

مـلـیـکـا نقره‌ای ریاضیات جهانی

  مـلـیـکـا   نقره‌ای ریاضیات جهانی

راحله عبدالحسینی- یک حلقه گل که معلوم است چند روزی از عمرش می‌گذرد، یک چمدان باز نشده و مدال‌های روی میز تحریر، می‌گوید که در این اتاق خبرهای خوشی هست. ملیکا رضایی، دانش‌آموز کلاس دهم، در مسابقات جهانی ریاضی خوش درخشید و با دست پر برگشت. ملیکا در مسابقات کشوری ریاضی مدال طلا را کسب کرد و هفته آخر تیرماه همین امسال برای مسابقات جهانی همراه با گروهی از خانه ریاضیات ایران، راهی ویتنام شد و با کسب مدال نقره بازگشت. او دانش‌آموز یکی از دبیرستان‌های منطقه ماست و از همین روزهای گرم تابستانی درس خواندن را آغاز کرده و هفته‌ای ۲روز به مدرسه می‌رود. نبوغ ریاضی ملیکا از دوران کودکی مشخص شد و والدینش این استعداد را پرورش دادند. ملیکا رضایی، موفقیت را در گرو تلاش می‌داند و بس. هوش و استعداد باعث غرورش نشده و برای رسیدن به آرزوهایش تنها راه موفقیت را تلاش می‌داند.

ریاضی هم شیرین است هم آسان

از وقتی سواد خواندن و نوشتن پیدا کرد، دنیای اعداد و ارقام برایش جالب و پر از شگفتی بود. سال‌های بعد مسئله‌های ریاضی را چنان با علاقه حل می‌کرد که پدر و مادرش متوجه علاقه و استعداد ملیکا شدند. یک روز در مدرسه، آزمونی از سوی خانه ریاضیات ایران برگزار شد و ملیکا در این آزمون خوش درخشید و استعداد ریاضی‌اش را نشان داد. بعد از آن مسیر علاقه‌اش به ریاضیات جهت گرفت و در حضور استادان این رشته، با اشتیاق شروع به آموختن کرد. بر خلاف بسیاری از ما که ریاضیات برایمان سخت و ملال‌آور است، ملیکا می‌گوید که هر وقت مسئله‌ای را حل می‌کند و به جواب می‌رسد، خستگی‌اش در می‌رود و انرژی می‌گیرد. «ریاضیات را باید مرحله به مرحله آموخت، درک کرد و بعد به سراغ مرحله بعدی رفت. اگر ریاضی برای‌مان سخت است یا نمی‌توانیم مسئله‌ای را حل کنیم، برای اینکه مراحل اولیه را خوب یاد نگرفتیم. وقتی پله پله جلو برویم، ریاضی هم شیرین است هم آسان.»

کسب طلای کشوری

ملیکا، در مسابقات کشوری که از سوی خانه ریاضیات ایران برگزار شد، مقام طلا را کسب کرد و اسمش در فهرست اعزام به مسابقات جهانی ریاضی با حضور 18کشور در ویتنام قرار گرفت. «35نفر از ایران در هفته آخر تیرماه برای مسابقات اعزام شدیم 9نفر از شرکت‌کنندگان ایرانی دختر و26نفر پسر بودند. یک نفر توانست مدال طلا کسب کند. من و 6نفر دیگر هم مدال نقره کسب کردیم. این رقابت در 12سطح برگزار شد که از پیش‌دبستانی تا سال آخر دبیرستان در آن شرکت کردند.» مسابقاتی که در ویتنام برگزار شد به نام مسابقات wmi شناخته می‌شود که مربوط به سرعت عمل و خلاقیت در ریاضی است. ملیکا وقتی به جواب سؤالی نمی‌رسد، سؤال را رها می‌کند و مدتی بعد به سراغ راه‌حل می‌رود. درباره این تکنیک می‌گوید: «وقتی زیاد روی حل مسئله پافشاری کنیم، در همان لحظه به جواب نمی‌رسیم. باید مدتی به ذهن فرصت بدهیم. آن وقت می‌بینیم که چقدر راحت راه‌حل به ذهنمان می‌رسد. در زندگی هم همین‌طور است. وقتی زیاد روی موضوعی تمرکز کنیم، لزوماً به راه‌حل درست نمی‌رسیم. باید قدری به ذهن فرصت دهیم تا خودش راه‌حل را پیدا کند. ریاضیات علم زندگی کردن هم هست.» با وجود این هوش و ذکاوت ملیکا برای ادامه تحصیل رشته تجربی را انتخاب کرده است. «ریاضی را دوست دارم ولی برای ادامه تحصیل دوست دارم در یکی از شاخه‌های رشته تجربی درس بخوانم.»

ورزش، قالیبافی و مطالعه

معمولاً بچه‌های درسخوان و باهوش مخصوصاً اگر ریاضی خوبی هم داشتند، در طول شبانه‌روز فقط درس می‌خوانند و بس. اما ملیکا هرگز این سبک زندگی را دوست ندارد و می‌گوید: «نمی خواهم تک بعدی باشم.» ورزش تکواندو را از سن کم آغاز کرد و تا کمربند مشکی تکواندو پیش رفت. این روزها هم به شدت مشغول والیبال است. «کونگ فو، شنا، دوچرخه‌سواری و دوومیدانی را هم تجربه کردم. دانش‌آموز مقطع راهنمایی که بودم در مسابقات منطقه‌ای دوی استقامت و پرش طول مقام آوردم.» یکی از تفریحات هیجان‌انگیز ملیکا، کوهنوردی همراه پدر در ارتفاعات کلکچال و یک شب اقامت است. ملیکا هنر قالیبافی، قلاب‌بافی و بافتنی را نیز به خوبی می‌داند. از مطالعه هم غافل نیست و زبان انگلیسی و فرانسوی می‌آموزد. «این روزها بیشتر در زمینه ذهن برتر و تجسم خلاق و روان‌شناسی مطالعه می‌کنم. دو کتاب هم در دست مطالعه دارم. یکی تندخوانی و دیگری چهاراثر از فلورانس اسکاول شین. در اوقات فراغت هم مکعب روبیک و جدول سودوکو در دست دارم. رکورد مکعب روبیک را در 45ثانیه دارم.»

به بچه‌ها اعتماد کنیم

مریم زرگرزاده، مادر ملیکا، کارشناس ارشد حقوق است. او یکی از خصلت‌های ملیکا را برنامه‌ریزی برای کارهایش می‌داند و می‌گوید: «از وقتی مدرسه رفت، کارهایش را روی کاغذ می‌نوشت و می‌گفت می‌خواهم این هفته این کارها را انجام بدهم. برایم جالب بود چون من به او یاد نداده بودم. می‌گفت هر کسی بخواهد موفق شود باید برنامه‌ریزی کند.» مادر ملیکا معتقد است باید به بچه‌ها اعتماد کنیم و به استعدادهایشان اهمیت بدهیم. «بگذاریم بچه‌ها راه خودشان را انتخاب کنند تا به موفقیت بیشتری دست پیدا کنند. محیا، خواهر کوچک‌تر ملیکا هم به ریاضیات علاقه‌مند است و در مسابقات کشوری ریاضی که از سوی خانه ریاضیات برگزار شد، مدال نقره کسب کرد. هر سؤال و اشکالی داشته باشد، از ملیکا می‌پرسد.»


مهارت زندگی کردن از تست زدن مهم‌تر است
سعید رضایی، پدر ملیکا، کارشناس ارشد نقشه‌برداری است. می‌گوید: «ما سعی کردیم فرصت پیشرفت و درس خواندن را برای بچه‌ها فراهم کنیم. مسیر را خودشان را انتخاب می‌کنند. ما باید بچه‌ها را باور کنیم و به آنها فرصت بدهیم. بی‌شک اگر در مسیر علاقه‌شان باشند، موفق‌تر خواهند بود. کمک کنیم تا بچه‌ها زندگی کردن را یاد بگیرند نه فقط تست زدن برای موفقیت در کنکور. اولیای مدرسه هم می‌توانند حامی خوب بچه‌ها باشند.»

منبع: همشهری محله

برچسب ها:
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
نظر شما:
لطفا مقدار عبارت
را در باکس روبرو وارد کنید:
کد خبر: 29043
منطقه یک
سرویس: بچه محل
زمان مخابره: چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۶:۰۳
پربیننده ترین ها
پربحث ترین ها
تلگرام
محله
تهران سما
همشهری آنلاین
میراث اهل قلم
پایگاه اطلاع رسانی دولت
خبرگزاری دولت
فرارو
انتشارات کتاب مرجع
خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران
عصر ایران

چند رسانه ای

راهنمای محله