همراهان بیماران بیمارستان «شفایحیاییان» شب‌ها را در مسجد «شفا» سپری می‌کنند

پایان کابوس خیابان خوابی

پایان کابوس خیابان خوابی

مریم قاسمی- چند خانواده در گوشه و کنار خیابان مجاهدین اسلام، مجاور بیمارستان «شفا یحیاییان» اتراق کرده‌اند. چند نفر از آنها قدیمی ترند و چندماهی می‌شود که روی زیرانداز، روی سنگفرش پیاده‌رو یا آسفالت خیابان زندگی می‌کنند.

 چند خانواده در گوشه و کنار خیابان مجاهدین اسلام، مجاور بیمارستان «شفا یحیاییان» اتراق کرده‌اند. چند نفر از آنها قدیمی ترند و چندماهی می‌شود که روی زیرانداز، روی سنگفرش پیاده‌رو یا آسفالت خیابان زندگی می‌کنند. این خانواده‌ها همراهان بیماران بیمارستان شفا یحیاییان هستند و مجبورند شب‌ها را در خیابان بگذارند. چند قدم آن طرف‌تر مرد میانسالی که به نظر می‌رسد پدر خانواده باشد با قدم‌های تند این طرف و آن طرف می‌رود تا شاید بتواند هوای سرد پاییزی را از جانش دور کند. از این دست آدم‌ها بسیارند که باید به جز تحمل درد و رنج بیمارداری، خیابان خوابی و بی‌سرپناهی را هم به دردهایشان اضافه کنند. در چنین شرایطی شهروندان نمی‌توانند از کنار مشکلات، غم و ناراحتی دیگران به راحتی بگذرند. به همین دلیل برخی افراد خیر و نیکوکار محله با مساعدت و همراهی ریاست بیمارستان شفا یحیاییان دست به کار شده‌اند تا به وضع نابسامان همراهان بیماران سامان دهند و آنان بتوانند در فضایی امن و مناسب شب را به صبح برسانند.

 هنوز آدم مردمدار در شهر پیدا می‌شود

مدتی قبل از اینکه شرایطی فراهم شود تا همراهان بیماران بیمارستان شفا یحیاییان بتوانند شب‌ها را در صحن و شبستان مسجد شفا بگذرانند و از خیابان خوابی رهایی پیدا کنند وضع نابسامانی اطراف این مرکز درمانی و پزشکی وجود داشت. «عزیز عبدی» 59ساله به همراه خانواده‌اش به اینجا آمده تا فرزندش را مداوا کند. او می‌گوید: «همسرم حاضر نبود در شهرستان بماند تا به تنهایی به تهران بیایم. نگران فرزندمان بود و می‌خواست در کنارش بماند اما نمی‌دانست که آمدنش به تهران دردسرهایی به دنبال دارد و حتی او را به خیابان خوابی مجبور می‌کند.» او می‌افزاید: «خانواده‌هایی که برای مداوا و درمان نزدیکان خود به اینجا آمده‌اند آدم‌های آبرومندی هستند که از سر ناچاری باید روز و شب را در جوار بیمارستان بگذرانند تا از حال بیمار خود باخبر شوند. برخی از این افراد مجبورند برای نوبت‌گیری و بستری کردن بیماران خود شب تا صبح کنار بیمارستان بنشینند تا بتوانند زودتر تخت مناسبی برای بستری بیماران خود پیدا کنند.» او و همسرش چندروزی است که شب‌ها را در مسجد شفا می‌گذراند. آنها خوشحالند که در شهر تهران آدم‌های خیرخواه و مردمدار پیدا می‌شود.

 از کابوس شبانه راحت شدیم

بیشتر افرادی که به بیمارستان شفایحیاییان مراجعه می‌کنند از اقشار ضعیف و کم درآمد هستند. بنابراین نمی‌توان از آنها انتظار داشت که در هتل یا مسافرخانه اسکان پیدا کنند و هزینه‌ای بر مخارج درمانی بیمارشان اضافه کنند. به همین دلیل تعدادی از خانواده‌ها شب‌ها را با چادر مسافرتی در گوشه‌ای از خیابان می‌گذراندند و هر رنج و مشقتی را به جان می‌خرند.
«مریم عفت‌زاده» مادر خانواده برای درمان بیماری همسرش به بیمارستان شفا یحیاییان مراجعه کرده است. او عنوان می‌کند: «تعداد مراجعان به این بیمارستان زیاد است. بنابراین خانواده‌ها برای نوبت‌گیری و بستری کردن بیماران خود ناچارند شب‌ها را کنار بیمارستان بگذرانند تا جزو نخستین نفرهایی باشند که پذیرش می‌شوند.» وی با بیان اینکه به همت شهروندان خیر و نیکوکار از کابوس شبانه و بی‌سرپناهی رها شده است می‌گوید: «ماندن در خیابان بدون امکانات بسیار سخت است. ضمن اینکه هوا روز به روز سردتر می‌شود و خیلی‌ها تحمل سرما را ندارند اما اکنون هنگام شب فضای مسجد شفا دراختیار بیماران قرار می‌گیرد و حداقل، خانواده‌ها از گزند سرما و سرماخوردگی درامان می‌مانند.»

 امان از سارقان و کیف‌قاپ‌ها

هرچند نابسامانی وضع همراهان بیماران بیمارستان شفا یحیاییان نگران‌کننده و دغدغه‌آور است اما افراد اندکی هم هستند که از این وضع سوءاستفاده می‌کنند؛ یعنی سارقان و کیف‌قاپ‌ها.
«سعید میری» یکی از شهروندانی است که برای درمان بیماری همسرش به این محله آمده و مدتی را در محوطه بیرونی بیمارستان گذرانده است. او می‌گوید: «تا قبل از اینکه اجازه دهند شب را در فضای مسجد شفا بگذرانیم حال و روز خوشی نداشتیم. سارقان و کیف‌قاپ‌ها وسایل و لوازمان را سرقت می‌کردند. جای مناسبی برای خواب و استراحت مردم وجود نداشت و افراد خلافکار از این فرصت برای سرقت اموال باارزش همراهان بیماران از جمله گوشی همراه، ساعت، کفش، چمدان، کیف پول، مدارک شناسایی و... استفاده می‌کردند. وقتی متوجه سرقت وسایلمان می‌شدیم که کار از کار گذشته بود و نمی‌توانستیم سارقان را شناسایی و به مأموران انتظامی معرفی کنیم.»
وی درباره وضع کنونی همراهان بیمار بیمارستان شفا یحیاییان می‌گوید: «چندوقتی است که می‌توانیم شب‌ها را در مسجد شفا بگذرانیم. اینجا دیگر خبری از سارقان و کیف‌قاپ‌ها نیست و خانواده‌ها می‌توانند با خیال راحت استراحت کنند.»

 مسجد، پناهگاه خانواده بیماران

همراهان بیماران بیمارستان شفا یحیاییان بغضی در گلو دارند. در غربت و دور از خانه بیمارداری و گذران وقت کنار خیابان سخت است. یکی از افرادی که همراه با خانواده‌اش در مسجد شفا اسکان پیدا کرده است می‌گوید: «یک ماه می‌شود که برای درمان فرزندم از شهر و دیارمان به اینجا آمده‌ایم تا راهی برای سلامتی او پیدا شود. از همان روز اول سختی‌ها و مشکلات زیادی را پشت سر گذاشتیم. بدتر از همه اینکه رهگذران فکر می‌کردند ما آدم‌های آواره و بی‌خانمان هستیم. در صورتی که ما فقط مهمان این شهر هستیم و ناچاریم برای درمان اعضای خانواده خود نزدیک بیمارستان اتراق کنیم و در دسترس باشیم.»
 او از تلاش افراد خیّر و نیکوکاران برای ایجاد سرپناه امن برای همراهان بیمار در مسجد شفا قدردانی می‌کند و می‌گوید: «هیچ جا مثل مسجد نمی‌تواند پناهگاه امن و مطمئن برای خانواده‌ها باشد. به‌ویژه برای بانوان و دختران جوان که اقوام و آشنایی در این شهر ندارند و با دلهره و اضطراب اوقات خود را سپری می‌کنند.»

منبع: همشهری محله

برچسب ها:
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
نظر شما:
لطفا مقدار عبارت
را در باکس روبرو وارد کنید:
کد خبر: 18359
منطقه دوازده
سرویس: -
زمان مخابره: شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۴:۳۲
تلگرام
محله
تهران سما
همشهری آنلاین

چند رسانه ای

راهنمای محله