همه ما در قبال دردهای جامعه مسئولیم

همه ما در قبال دردهای جامعه مسئولیم

همه‌گیر شدن اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در سال‌های اخیر و دسترسی آسانِ همه‌ اقشار اجتماع به رسانه‌های جمعی، سبب آشنایی هرچه بیشتر مردم ایران با وضعیت معیشت در دیگر کشورها، افزایش آگاهی‌ درباره حقوق اجتماعی و شهروندی و بالطبع، بالا رفتن انتظارات و مطالبات از دولت‌ شده است. اگرچه بسیاری از این مطالبات، از حقوق اولیه مردم به شمار می‌روند و هیچ‌کس منکر این واقعیت نیست که متولی درجه اول رفاه و معیشت مردم هر کشوری، دولت و نظام حاکم بر آن کشور است ولی این معطوف شدن همه نگاه‌ها به‌سوی دولت، نباید بهانه‌ای شود برای غفلت از وظیفه‌ای که هر فرد در قبال کشور و جامعه خود دارد. در حقیقت انسان رشد یافته از منظر فردی و اجتماعی، کسی است که سهم خویش را در توسعه رفاه عمومی، بهبود وضعیت اجتماعی و تحقق ارزش‌هایی چون عدالت اجتماعی و کاهش نابرابری اقتصادی، درک می‌کند و به رسمیت می‌شناسد. او از پذیرش نقش خویش در حل معضلات جامعه سرباز نمی‌زند و از به عهده گرفتن این مسئولیت گریزان نیست و باکمال میل در حل چالش‌های اجتماعی که در آن زندگی می‌کند، دست به تلاش ثمربخش و هدفمند می‌زند. این روزها وقتی بحث احسان و نیکوکاری که ریشه در فرهنگ اصیل ایرانی و اسلامی دارد در محفلی مطرح می‌شود، متأسفانه گاهی شاهد این هستیم که موضع‌گیری افراد نسبت به کمک داوطلبانه به همنوع دگرگون‌شده و باارزش‌های انسانی و دینی ما سازگار نیست. وقتی با دیدگاه‌هایی چون «با یک گل‌بهار نمی‌شود»، «پس دولت چه‌کاره است؟!» مواجه می‌شوم، به این فکر می‌کنم که خطرناک‌ترین اتفاقی که ممکن است در جامعه‌ای رخ دهد، بی‌تفاوتی افراد نسبت به درد و رنج یکدیگر و شانه خالی کردن از یاری همنوع به بهانه‌های گوناگون است. هرچند خوشبختانه احسان و انفاق در قالب مفاهیمی چون خمس و زکات و صدقات در فرهنگ مذهبی ما آنقدر ریشه‌دار است که هنوز و همچنان سرمنشأ خیرات قابل‌توجهی است و از سوی دیگر فعالیت‌های داوطلبانه درزمینه کاهش آسیب‌های اجتماعی، در قالب NGO‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد نسبت به سال‌های قبل مثمرثمرتر و سازمان‌یافته‌تر شده ولی آنچه باید اندکی نگرانمان کند، نفوذ و رخنه‌ نوعی بی‌تفاوتی در نظام اخلاقی بخشی از جامعه است که با کمرنگ جلوه دادن تلاش‌های مردمی و خیرخواهانه، ناآگاهانه و در درازمدت باعث بی‌اعتمادی به تأثیر چنین فعالیت‌هایی و خدشه‌دار شدن باورها و ارزش‌های اصیلی همچون تحقق مسئولیت اجتماعی در قالب کمک به همنوع و مشارکت مردمی در حل معضلاتی همچون کودکان‌کار و خیابان، زنان بدسرپرست و اعتیاد می‌شود. در روز احسان و عاطفه‌ها در تلاش برای بارور کردن هرچه بیشترِ این فرهنگ، آنچه حتی بیش از دولت، از عهده‌ خیّران و فعالان اجتماعی در این عرصه برمی‌آید، تلاش برای تقویت این ارزش‌ها، اعتمادسازی و فرهنگسازی دوباره به‌ویژه در میان نسل جوان است که با به کارگیری روش‌های نوین ارتباطی، از طریق شبکه‌های اجتماعی و با برنامه‌ریزی صحیح و اجرای تأثیرگذار، قابل تحقق است.

فاطمه دانشور - عضو شورای اسلامی شهر تهران

برچسب ها:
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
نظر شما:
لطفا مقدار عبارت
را در باکس روبرو وارد کنید:
کد خبر: 16474
منطقه چهار
سرویس: -
زمان مخابره: سه شنبه ۶ مهر ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۶:۴۱
تلگرام
محله
تهران سما
همشهری آنلاین

چند رسانه ای

راهنمای محله