آرشیو مطالب

  •   معرکه‌گیری را  دریبل زدم
    ۱۳۹۵/۱۲/۲۴ - ۱۶:۲۵

    خاطره‌بازی با سلطان؛ از کوچه‌پسکوچه‌های عارف تا عیدی‌های نصرت خانم

    معرکه‌گیری را دریبل زدم

    مهدی حدادپور- بعضی آدم‌ها انگار که خلق شده‌اند بزرگ باشند؛ انگار که بزرگی را با خودشان دارند. به این گروه می‌گویند شخصیت‌های کاریزماتیک؛ کسانی که بدون هیچ دوره‌ای و کلاسی و... انگار که در ژنشان رهبری و مدیریت جریان دارد. در هر حوزه‌ای چند تایی از این آدم‌ها را می‌شود مثال زد. در فوتبال بی‌‌تردید یکی از این آدم‌های ذاتاً جالب و کاریزماتیک که لقب «سلطان» را هم یدک می‌کشد «علی پروین» است. علی پروین به روایت خودش فوتبالیست خوش تیپی نبوده است؛ زیاد هم شاید لفظ قلم و حرفه‌ای نتواند صحبت کند اما او ذاتاً یک رهبر و مدیر است. به همین دلیل هم هست که این‌قدر میان پرسپولیسی‌ها و فوتبالی‌ها برای خودش اسم و رسمی به هم زده است. فوتبال سلطان مستطیل سبز ایران در همین منطقه ما شکل گرفته است. همین بهانه‌ای شد تا سری به او در خانه‌اش بزنیم و خاطرات سال‌های دور این حوالی را مرور کنیم. ماحصل دیدار نوروزی ما را با سلطان فوتبال ایران پیش رو دارید.

  • بهترین عیدی‌ام  بلیت سینما
    ۱۳۹۵/۱۲/۲۳ - ۱۰:۲۹

    عیدانه با «خشایار راد» بازیگر هم‌محله‌ای که عاشق تهرانپارس است

    بهترین عیدی‌ام بلیت سینما

    کمتر کسی است که خشایار راد هنرپیشه مطرح سریال‌‌های تلویزیونی را نشناسد. او که با مجموعه تلویزیونی «قطار ابدی»کار خود را در عرصه تلویزیون آغاز کرده کم‌کم به یکی از چهره‌‌های مطرح سریال‌‌های طنز کشور تبدیل شد و بسیاری از تکیه کلام‌‌های معروفش در این کارها ورد زبان مردم شده است. بازی او در سریال‌‌های کوچه اقاقیا، خانه به دوش، متهم گریخت، زندگی به شرط خنده، چهار چرخ، ترش و شیرین و... سبب شده خیلی زود به چهره‌ای شناخته شده در بین بازیگران سیما بدل شود و همه او را به‌عنوان بازیگر شاد و خوش برخورد سیما و سینما بشناسند. ۲ ساعت حضور ما در خانه گرم و صمیمی این بازیگر ثابت کرد که نه تنها در فیلم‌ها و سریال‌ها بلکه در زندگی واقعی نیز همان‌گونه شاد و پرانرژی است. به بهانه فرارسیدن سال نو به منزل این هم‌محله‌ای ساکن تهرانپارس رفتیم تا گپ‌وگفتی خودمانی با او داشته باشیم.

  • بهار امتداد مهر است و دنباله امید
    ۱۳۹۵/۱۲/۲۲ - ۱۵:۱۳

    «ژاله صادقیان» مجری صدا و سیما می‌گوید که احوال همه روزهای سال‌ ما باید نوروزی باشد

    بهار امتداد مهر است و دنباله امید

    مریم تهوری- «زمین دوباره بیدار شده، خوب که به لابه‌لای شاخه‌های خشک درخت‌ها دقت کنید جوانه‌های بهاری از همین روزهای آخر سال بهار به چشم می‌آیند. اینها را از همان روزهای اول اسفندماه می‌توان دید و حس کرد.» «ژاله صادقیان» گوینده قدیمی رادیو و تلویزیون با نوای پرمهرش و کسی که نوروز امسال هم شاهد اجرای دلنشین‌اش در برنامه‌های تلویزیونی دلنوازان و دل افروزان خواهیم بود این روزها با تمام وجود گوش شده و خودش را به صدای طبیعت سپرده است. می‌گوید: «فارغ از تمام هیاهوی شهر کمی گوش شوید. صدای بهار به گوش می‌رسد.»

  • تمام سال یک طرف نوروز یک طرف
    ۱۳۹۵/۱۲/۲۲ - ۱۴:۵۹

    «مرتضی طلایی» هنگام تحویل سال در خدمت مادر است

    تمام سال یک طرف نوروز یک طرف

    مریم تهوری- «به نظر من که تمام سال یک طرف و بهار با نوروز خاطره انگیزش هم یک طرف آنقدر که این عید شیرین و باشکوه است همه خستگی یک سال کار و تلاش و استرس را از تن آدم بیرون می‌کند که دیگر جایی برای غم و ناراحتی باقی نمی‌گذارد.» «مرتضی طلایی» نایب رئیس شورای‌ اسلامی شهر تهران هم مانند هر شهروند دیگری روزهای پایانی سال تمام تلاشش این است که تمام کارهای عقب افتاده را طوری رتق و فتق کند که دیگر در روزهای اول سال جز بودن در کنار خانواده دغدغه‌ای برایش باقی نماند. هرچند به قول خودش تا زمانی که مسئولیت دارید هر لحظه باید در فکر رسیدگی به امور شهروندان باشید. در گشت‌وگذار طلایی در بازارچه شهرستانی شاهد بودیم که این عضو محبوب شورای‌ اسلامی شهر چطور در هنگام خرید هم با اهالی محله‌های قدیمی‌مان خوش‌وبش می‌کند و به حرف دلشان با دقت تمام گوش می‌دهد و قول مساعدت از زبانش نمی‌افتد. حاصل این گفت‌وگو و بازارچه‌گردی در این گزارش آمده است.

  • شوق ۵ تومانی های تا نخورده
    ۱۳۹۵/۱۲/۲۲ - ۱۴:۵۸

    مرجانه گلچین از نوروزی می گوید که زبانش را بند آورده بود

    شوق ۵ تومانی های تا نخورده

    مریم تهوری- «عید که می‌شد سرتاپایم نونوار می‌شد. سال که تحویل می‌شد لباس‌هایم را می‌پوشیدم و دم در خانه می‌ایستادم تا همسایه‌ها و خلاصه هر کسی که از مقابل خانه ما رد می‌شدند ببینند مرجانه حسابی نونوار کرده و برایم ذوق کنند.» «مرجانه گلچین» هنرمند نام آشنایی تلویزیون و سینما پس از گذشت تمام این سال‌ها هنوز هم دم دمای عید ذوق دارد و خانه‌تکانی را اولویت برنامه‌های آخر سالش قرار می‌دهد. او می‌گوید فقط با برنامه‌ریزی می‌توان سختی کارهای روزمره و اهداف دور و نزدیک را کمتر کرد. به همین دلیل نظم و برنامه‌ریزی را در روزهای شلوغ و پرهیاهوی اسفند ماه هم گم نمی‌کند و پیشنهادش این است که شما هم برنامه‌ریزی را پیش هر قدمتان قرار دهید تا به هدف‌تان نزدیک‌تر شوید و برای برنامه‌ریزی چه فصلی بهتر از بهار؟

  • رنگ‌های زندگی روی بــوم
    ۱۳۹۵/۱۲/۱۴ - ۰۸:۲۷

    هنرمند هم‌محله‌ای از نقاشی قهوه‌خانه‌ای میراث رو به فراموشی می‌گوید

    رنگ‌های زندگی روی بــوم

    راحله عبدالحسینی- اهالی دزاشیب مرحوم «گداعلی عباسی» را خوب به خاطر دارند که روزها در قهوه‌خانه‌اش می‌نشست و ساعت‌ها بر پرده نقاشی نقش می‌زد. نقشی از روایت‌های عاشورایی و داستان‌های شاهنامه. مرحوم گداعلی یکی از نقاشان قهوه‌خانه‌ای شمیران بود. پسرش منصور، دوم فروردین ۱۳۳۴ در محله دزاشیب متولد شد و از ۱۲ سالگی هم نقاشی قهوه‌خانه‌ای را از پدر فراگرفت و با تمام فوت و فن این شیوه نقاشی آشنا شد. حدود ۵۰۰تابلو نقاشی قهوه‌خانه‌ای دارد که با تعدادی از آنها در نمایشگاه سعدآباد و‌سراهای محله نمایشگاه برگزار کرده است. استاد منصور عباسی، که طبع شعر هم دارد، این روزها نگران به فراموشی سپرده شدن این هنر ایرانی است. می‌گوید: «اگر مراکز فرهنگی منطقه تمایل نشان بدهند من با جان و دل حاضرم رایگان به جوانان آموزش بدهم.» با او همکلام شدیم تا از نقاشی قهوه‌خانه‌ای بیشتر برایمان بگوید.

  •  داستان زندگی ما
    ۱۳۹۵/۱۲/۱۰ - ۱۴:۰۳

    گفت‌وگو با مصطفی حسین‌خانی قهرمان کشتی آزاد جهان که به تازگی بر رقیب آمریکایی‌اش پیروز شد

    داستان زندگی ما

    فاطمه شعبانی - اینجا نه قدرتش را به رخ می‌کشد و نه زور بازوهایش را. نه جهان قهرمان است، نه روی تشک کشتی ایستاده، اینجا همان پسر کوچک و ته‌تغاری مادر است با شیطنت‌ها و با همان قربان صدقه رفتن‌ها و «بچه‌ام» گفتن‌های مادرانه‌ای که حتی اگر فرزندش قهرمان جهان هم باشد، باز هم برایش بچه است. با مهر و محبت خاص با هم صحبت می‌کنند و هوای همدیگر را دارند.‌گاه می‌خندند و‌گاه بغض می‌کنند، چند ساعتی مهمان خانواده «‌‌مصطفی حسین‌خانی» قهرمان کشتی جهان و حاجیه «‌‌راضیه صبری» مادرش از اهالی محله اوقاف هستیم که این روزها خوشحال از پیروزی بر حریف آمریکایی و قهرمانی تیم‌ملی ایران در جام‌جهانی کشتی هستند. خانواده‌ای که چندساعت مهمان محفل گرم‌شان شدیم و با آنها از ورزش تا دلتنگی‌های مادرانه صحبت کردیم.

  • رنگ های زندگی من
    ۱۳۹۵/۱۲/۸ - ۱۷:۰۰

    دیدار با استاد کاظم چلیپا نقاش برجسته هم‌محله‌ای

    رنگ های زندگی من

    مژگان مهرابی- نقاشی‌های استاد کاظم چلیپا امضای خودش را دارد. مردی که در جامعه هنری به نقاش انقلابی شهره است. رنگ و نقش آثار او برگرفته از حوادث تاریخ است که هر کدام‌شان می‌توانند روایتگر برگی از کتاب تاریخ حماسی ایران باشد. استاد چلیپا نیاز به معرفی ندارد. مردی که اعتقادات دینی را چاشنی نقاشی‌هایش می‌کند. نمونه کارهایش را در و دیوار این شهر زیاد می‌بینیم. یکی از آنها، تصویر مادر ایران است که بر روی دیوار خیابان سهروردی نقش بسته است. بانویی با یک سبد گل در دل کویر که نمادی از همه مادران شهداست. استاد چلیپا کارنامه هنری درخشانی دارد. کسب مقام اول نمایشگاه بین‌المللی ظریفه ژاپن، برنده جایزه دست خط زرین امام(ره)، برنده قلم موی زرین و عضو افتخاری انجمن نقاشان باکو از موفقیت‌هایی است که در رزومه‌کاری او می‌توان دید. دوران کودکی و جوانی‌اش را در محله نظام‌آباد و گرگان گذرانده و در برهه‌ای از زمان در همسایگی ما زندگی می‌کرده است. او خاطرات خوشی از آن دوران دارد. روزهایی که همسایه‌ها با هم خانه یکی بودند و برای رفع گرفتاری‌های هم از جان مایه می‌گذاشتند. استاد چلیپا اگرچه حالا در منطقه ما زندگی

  • حسرت آن حلقه  و آن صدای ضبط شده را دارم
    ۱۳۹۵/۱۲/۱ - ۱۳:۰۴

    ۱۱ نفر از اعضای خانواده انقلابی «قزوینی» در بمباران سال‌های دفاع‌مقدس به شهادت رسیدند

    حسرت آن حلقه و آن صدای ضبط شده را دارم

    مریم تهوری- «به کوچه که رسیدم همه چیز برایم غریبه بود. انگار نه انگار که تمام کودکی و نوجوانی‌ام را در این کوچه و در خانه پدری گذرانده بودم. همه چیز با خاک یکسان شده بود. موشک درست وسط خانه ‌ما اصابت کرده بود. من مانده بودم و تلی از خاک. خانه آوار نشده بود. این زندگی من بود که روی سرم آوار شده بود.» یکباره ۱۱نفر از اعضای خانواده‌اش به شهادت رسیدند. بمباران‌های صدام این بار سقف خانه «قزوینی»‌ها را روی سر خانواده آوار کرد. حالا از سال ۱۳۶۶ و این اتفاق دردناک سال‌های سال می‌گذرد. «حلیمه قزوینی» که فرزند ارشد خانواده است هنوز هم پس از سال‌ها آن روزها برایش یادآور تمام فعالیت‌های انقلابی پدر و خواهرانش است. یادآور تمام بیم و امیدهای آن روزها و در نهایت پیروزی انقلابی که اول آرامش‌شان نبود؛ چون مبارزات پدر در دوران جبهه همچنان ادامه داشت تا ۲۶اسفند ۱۳۶۶ که پدر همراه همسر، ۳دختر، ۵نوه و مادرش برای همیشه به آرامش ابدی رسید.

  • برسد به دست  نیازمندان
    ۱۳۹۵/۱۲/۱ - ۱۲:۴۹

    هم‌محله‌ای ساکن محله «منتظری» تمام پس‌انداز زندگی‌اش را وقف کرده است

    برسد به دست نیازمندان

    حسن حسن زاده- آرام و با متانت حرف می‌زند و حتی لحظه‌ای هم خنده از روی لب‌هایش کنار نمی‌رود. اما وقتی حرف نیازمندان وسط باشد لهجه شیرین آذری حاج عباس، لحن جدی‌تری به خود می‌گیرد و مثل تمام ۶۰ سال گذشته که برای خدا کاسبی کرده، کمک به نیازمندان تمام دغدغه‌اش می‌شود. درست مثل وقتی که پس‌انداز یک عمر کسب حلالش را وقف راه‌اندازی صندوق قرض‌الحسنه مسجد قدیمی محله کرد و وقتی شنید حاصل تلاش بی‌وقفه‌اش باری هرچند کوچک از روی شانه‌های نیازمندان برمی‌دارد کمی آسودگی خاطر به سراغش آمد. کاسب بازنشسته محله «منتظری» که مرام کاسبی‌اش هم زبانزد اهل محله بود خانه قدیمی‌اش در تبریز را هم وقف امورات مسجد و جذب جوان‌های محله دوران کودکی‌اش به فعالیت‌های فرهنگی آن کرد. این روزها که دیگر «حاج عباس نقی نفیسی» توان ایام جوانی را ندارد و کمتر از گذشته می‌تواند سراغی از دوستان مسجدی‌اش بگیرد، به همراه جمعی از نمازگزاران و معتمدان مسجد صاحب‌الزمان(عج) محله شهید اسدی به عیادتش رفتیم و او هم از راز و رمز یک عمر کسب حلال و دستگیری از نیازمندان برای‌مان گفت.

تلگرام
محله
تهران سما

چند رسانه ای

راهنمای محله